ہم نے اماوس کی راتوں میں خون سے چراغ روشن کئے اور سورج کو سامنے لاتے ہیں

(ایوب کموکا)
نظم۔
سرناواں۔۔کرونا ساڈی توں جانُو نہیں ایں

اسیں تے اوہ آں جو کالی راتاں نوں جاگ لاہیے تے وچوں سورج نتار لئیے
اسیں تے اوہ آں جو راہ تے لیکی لکیر تک کے سیہان لئیے کہ ایہناں سپاں دا وڈکا کون اے تے کتھے رہنداے
اسیں تے اوہ آں جو نفرتاں دے تندور اندر وی اپنے دکھاں نوں بال لئیے تے وچوں خوشیاں اچھال لئیے۔
اسیں تے اوہ آں جو کئی دیہاڑاں دی پیاس جر کے وی نہیں سمندر توں بھیک منگدے۔
کرونا توں تے نویں نویں ایں
کرونا ساڈی توں جانو نہیں ایں
اسیں تے اوہ وی عذاب ویکھے جو ساڈی سوچاں تے جمدی لغراں نوں کھا گئے سن۔
اسیں تے اوہ وی عذاب ویکھے جو ساڈی جبھاں تےحرف مر گئے تے سُول پُھٹے۔
اسیں تے اوہ وی عذاب ویکھے۔۔
ایہہ تیری بھل اے کہ تیتھوں ڈر کے اسیں ایہہ جیون وسار لاں گے تے اپنے ہاسے ای مار لاں گے،
ایہہ تیری بھُل اے۔۔
ایہہ چار ڈنگ نیں جو اوکھے ساڈے وسیب اتے، ایہہ چار ڈنگ وی نے راٹھاں وانگر گزار لینے،
توں فیر ویکھی کہ ساڈی وستی دے لوگ کیویں، ہنیھری راتاں نوں اپنی اکھاں دی جاگ لا کے کیویں پئے سورج نتاردے نیں، ہنیھرے لبھ لبھ کے ماردے نیں۔
کرونا ساڈی توں جانو نہیں ایں
—————–
ترجمہ
ہم نے اماوس کی راتوں میں خون سے چراغ روشن کئے اور سورج کو سامنے لاتے ہیں۔
ہم ہواؤں کے رخ بدلنے سے دشمن کو پہچان لیتے ہیں۔
ہم دکھ ازیت کے دنوں میں بھی خوشیوں کے رنگ اور جوش ماند نہیں ہونے دیتے۔
ہم بازو کٹا دیتے ہیں۔۔۔لیکن سمندر سے اک قطرہ بھی خیرات نہیں لیتے۔
اے کرونا وبا۔۔۔تم تو نئی ہو۔۔۔!
ہم نے وہ قاتل بھی دیکھے ہیں۔۔۔
جنھوں نے ہمارے پیاروں کا کلیجہ چبایا۔
ہم وہ عذاب بھی دیکھے۔۔۔!
جب سارے حرف و معانی ختم ہوگئے تھے۔۔۔زباں کو کانٹوں میں پرو دیا گیا تھا۔
ہم اپنی خوشیاں مار کر۔۔۔ دور رہ کر جی لیں گے۔ ؟
خوشیاں مار دینگیں ؟
نہیں۔۔۔کبھی نہیں۔۔۔یہ صرف تیری سوچ ہے۔
یہ چار پہر۔۔۔کچھ دن۔۔۔!
میرے وطن پہ خزاں کا موسم ہے۔
ہم اسے بھی بہادروں کی طرح گزاریں گیں۔
تیری رگیں تک کاٹ دیں گے۔

Comments are closed.