اس وبا کے موسم میں

(امراقبال)

ڪورونا (سنڌي نظم)

ھــن وبا جي مـند منجھ

ايترو ئي تون پڇين ھا:

”ڪيئن گذرئي ڏينھن ٿو، ۽

شام جو ڇا ٿو ڪرين؟

فلم ڪھـڙي اڄ ڏٺئي؟

۽ پڙھيئي ڪھڙو ڪتاب؟“

ايتـرو ئي تون چئين ھـا:

”ھٿ ڌوئيندو ئي رھجان بار بار

گھَرَ کان ٻاهر نـ وڃان رولَ! تون

۽ وڃين جي روڊ تائين

کير، يا سگريٽ پنھنجي لئـ ڳنھڻ

ماسڪ پائي پوءِ وڃجان!“

پر نـ تو مون کي چيو…

ھيَ ڪورونا

ڏيھ مان ويندي بـ، پر

تنهنجي جيڪا بيرخي آ

ان جو ڏس! ني ڪيترو آھي مُدو؟

ان جو ڏس! ني ڪيترو آھي ھُدو؟

ترجمہ
–.
اس وبا کے موسم میں، اتنا ھی پوچھا ہوتا کـ تمہارا دن کس طرح گذر رہا ہے؟ شام کے وقت کیا کرتے ہو؟ آج کونسی فلم دیکھی؟ اور کونسی کتاب پڑہی؟ بس اتنا کچھ ہی کہتیں دودھ یا سگریٹ لینے روڈ تک جاؤ تو ماسک پہن کر جانا۔یے کورونا تو ختم ہو ہی جائے گا، پر تمہاری بیرخی کبھی ختم نہیں ہونی…. ..

Comments are closed.