چند روز بند و خوف سہی، تنہا سہی، سودا سہی

(طیب اللہ خان)

ژوند کښې روغ ناروغه وېره ترخه وي سودا هم وي

څو ورڅې که داسې دي نو څو ورځې دې دا هم وي

څه شي که څه ورځې محفلونه تنها شوي دي

يار که هر څو خوږ وي کله کله خو جدا هم وي

لارې کوڅې ونيسي وبا نه بلا جوړه شي

دغه انتها کښې بيا يو نوې ابتدا هم وي

مينه چې کوي نو واړه چارو ته به زړۀ نيسي

رمز او کنايه که وي نازونه او ادا هم وي

وچ خزان که زړۀ په رژېدلو پاڼو وژاړي

بيا د سپرلې ورځې د مستئ او د خندا هم وي

هر څو دا قيصه که هېڅ موضوع د شاعرۍ نه ده

څه خو دې طيبه! د راتلونکې حق ادا هم وي

——————————-
اردو

چند روز بند و خوف سہی، تنہا سہی، سودا سہی

زندگی کے رنگ نرالے، یہ بھی ایک ادا سہی

جن کی دید میں ٹھنڈک ہیں اور جن کی صحبت میٹھی ہیں

ان یاروں کی خیر سلامت، کچھ لمحے جدا سہی

ہر منزل کے سر ہونے پر کتنے رستے کھلتے ہیں

یہ بھی نیا آغاز سہی، اک اور ابتدا سہی

اس بہار میں دریچے سے یہ نظارہ بھی کافی

بارش کا یہ شور سہی، یہ بجلی کی صدا سہی

گو کہ یہ افسانہ کچھ موزون شاعری نہیں

طیب کچھ تو آنے والے کا بھی حق ادا سہی

Comments are closed.